เลิกโง่ไม่เลิกรัก

ผู้เขียนเคยทำหน้าที่ศิราณีให้กับเพื่อนชายหญิงมาหลายคน มีหลายครั้งที่ให้ขัดใจเป็นอย่างมากที่เพื่อนปิดหูปิดตาตัวเอง ให้อภัยคนทรยศรักที่กลับมาตามตื๊อขอคืนดีด้วย ไม่นานก็เจ็บกลับมาให้เพื่อนปลอบเพราะโดนแฟนหลอกซ้ำซาก แต่พอแฟนมาตามก็กลับไปกับเขาหน้าตาเฉย ก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะรักจึงยอมหรือหลงใหลแฟนจนกู่ไม่กลับกันแน่ หลังจากรัก ๆ เลิก ๆ มาหลายรอบ ในที่สุดเพื่อนก็ยอมตัดใจไม่กลับไปคืนดีด้วยอีก แต่ถ้าถามว่ายังรักแฟนคนนั้นอยู่ไหม เพื่อนตอบกลับมาโดยไม่หยุดคิดเลยว่า “รัก” พอถามอีกว่ารักแล้วทำไมไม่กลับไปหาแฟน คำตอบที่ได้ก็คือ “หายโง่แล้ว”
หลายคนคงเคยได้ยินและเชื่อว่า “รักคือการให้อภัย” แต่คงใช้ไม่ได้กับคนคิดไม่ซื่อ เพราะแม้จะได้รับโอกาสแก้ตัวหลายครั้งหลายหน ก็ยังทำผิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพราะเชื่อว่าสุดท้ายแล้วก็ยังได้รับการให้อภัยจากคนที่รักพวกเขาสุดหัวใจ แต่อาจลืมคิดไปว่าความอดทนของคนเรานั้นไม่เท่ากัน มันมีวันสิ้นสุด และเมื่อความอดทนนั้นหมดไป โอกาสต่าง ๆ ที่เคยหยิบยื่นกับพวกเขาก็จะพลอยหมดไปด้วย อาจมีบางคนที่ยอมโง่ตลอดชีวิต เพื่อแลกกับการได้ใช้ชีวิตอยู่กับคนที่ตัวเองรักจนลืมรักตัวเอง แต่ก็มีบางคนอีกเช่นกัน ที่ถึงแม้จะยังรักมาก ก็ไม่ลืมที่จะรักตัวเองก่อน
หากรู้เต็มอกว่าใครคนนั้นไม่อาจกลับตัวได้แล้วยังดันทุรังหวนกลับไปหา ก็ตัวใครตัวมันก็แล้วกัน