ไม่เลิกรักแต่ก็ไม่กลับไปเป็นเหมือนเดิม

วงจรความรักมีทั้งสุข เศร้า เหงา เลิก แต่ก็ไม่เห็นมีใครจะหยุดแสวงหาความรักเสียที โดยเฉพาะรักที่หมายครองชีวิตคู่ร่วมกันตราบฟ้าดินสลาย แต่ความรักดังกล่าวช่างหาได้ยากเย็นจนดูเหมือนเป็นสิ่งที่มีแต่ในนิยาย ยิ่งเดี๋ยวนี้ความอดทนของคนเราต่างก็ลดน้อยถอยลงทุกที พอมีเรื่องกระทบกระทั่งกันเข้าหน่อยก็สะบัดบ็อบแยกทางกันดื้อ ๆ แทนที่จะหันหน้าเข้าหากันเพื่อหาสาเหตุและร่วมกันแก้ไขเหมือนสมัยปู่ย่าตาทวดที่ครองรักกันยืนยาว
บางคนถูกคนรักทอดทิ้งแล้วยังทำใจเปิดรับคนใหม่ไม่ได้ แต่แล้วอยู่ดี ๆ คนที่เคยทอดทิ้งกันก็หวนกลับมาหา มาขอคืนดีด้วย ทำให้เกิดความรู้สึกลังเลสับสน วิ่งวุ่นไปปรึกษาคนโน้นคนนี้ไปหมด แน่นอนว่าหากวีรกรรมของอดีตคนรักไม่ร้ายแรงจนเกินไปนักก็อาจได้รับการให้อภัยและกลับมารักกันอีกได้ไม่ยาก แต่ถ้าเขาหรือเธอเคยโดนทรยศหรือทำร้ายอย่างเจ็บแสบ คงต้องยกประโยคสุดฮิตมาใช้ว่า “เจ็บแล้วคือคน เจ็บแล้วทนคือควาย” มาใช้กันแล้วละงานนี้
ทั้งนี้ คงต้องถามใจตัวเองดูอีกทีว่ายังรักคนคนนี้อยู่เปล่า มีไม่น้อยนะที่ยอมรับว่ายังรักอยู่ ยิ่งถ้าเป็นรักแรกด้วยละก็ ใช้เวลาตลอดชีวิตยังยากจะลืม แต่รักก็ส่วนรัก ถ้าจะให้หวนกลับไปเป็นเหมือนเดิมคงทำใจลำบาก เพราะความเชื่อใจมันไม่มีแล้ว มัวแต่กังวลว่าเมื่อไหร่จึงจะถูกทิ้งอีก ดังนั้น ไม่กลับไปเสียยังดีกว่า เป็นแค่เพื่อนร่วมโลกไปเถอะ

Leave a Reply